Wij zijn gespecialiseerd in strafrecht

Diefstal omvat twee typen feiten. Ten eerste de gekwalificeerde diefstal: omstandigheden die het maatschappelijk gevaar verhogen — braak/inbreken, gebruik van valse sleutel of speciaal gereedschap, plegen in vereniging, goederen die moeilijk te beveiligen zijn (voertuig of woning) of weerloosheid van het slachtoffer. Richtlijnen: 3 weken onvoorwaardelijke gevangenisstraf bij diefstal uit een auto en 10 weken bij woninginbraak met beperkte schade en buit, met mogelijke verhoging naargelang schade, modus operandi en recidive. Ten tweede diefstal met geweld. Geweld ter voorbereiding, uitvoering of ontsnapping — ook na de wegname — omvat o.a. slaan, trekken, dreiging, gebruik van voorwerp of gas. Kortstondige kracht volstaat en straffen kunnen tot meerdere jaren oplopen. Zwaardere kaders bij vuurwapens, voorbedachten rade, plegen in vereniging en recidive.

Diefstal is strafbaar in art. 310 Sr. Wie een goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort wegneemt met het oogmerk zich dit wederrechtelijk toe te eigenen, riskeert gevangenisstraf tot 4 jaar of een geldboete van de vierde categorie. Afhankelijk van de waarde van de schade, de omvang van het feit, eventuele recidive en jouw persoonlijke omstandigheden kan de rechter een boete, taakstraf of onvoorwaardelijke gevangenisstraf opleggen. Voor zakkenrollerij geldt als richtlijn voor een first offender 4 weken onvoorwaardelijke detentie. Lichtere gevallen – zoals winkeldiefstal of fietsdiefstal – worden door de officier van justitie vaak buiten de rechter om afgedaan: via een transactie (schikking: boete of taakstraf) of tijdens een TOM-zitting/Officierszitting, waar zo’n afdoening wordt voorgesteld. Deze routes worden vooral gebruikt bij beperkte schade en zonder strafverzwarende omstandigheden.

Dit betreft doorgaans eenvoudige diefstal, zonder verzwarende omstandigheden en met beperkte schade. Als je de transactie betaalt of een taakstraf accepteert, is de zaak afgedaan en hoef je niet naar de rechter. Let er echter op dat je daarmee erkent dat je het feit hebt begaan, waarna een vermelding in de Justitiële Documentatie (het Nederlandse strafregister) volgt. Dat kan het verkrijgen van een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) bemoeilijken en wordt bij een volgend soortgelijk feit in je nadeel meegewogen. Bij de beoordeling tellen onder meer de waarde van het goed, de omstandigheden, eerdere registraties, en of het goed is teruggegeven of de schade vergoed. Komen er belastende elementen bij (bijv. geweld, medeplegen, aanzienlijke waarde) of weiger je een schikking, dan kan de zaak alsnog voor de rechter komen met een zwaardere reactie.

Artikel 311 van het Wetboek van Strafrecht regelt de zogeheten gekwalificeerde diefstal: diefstal die wordt gepleegd onder omstandigheden die het maatschappelijke gevaar verhogen. Zwaardere bestraffing geldt onder meer bij diefstal met braak/inbreken, het gebruik van een valse sleutel of speciaal gereedschap, het plegen door twee of meer personen, en in situaties waarin het slachtoffer bijzonder weerloos is of het goed uitzonderlijk moeilijk te beveiligen valt (bijv. voertuigen, woningen). Richtlijnen in de rechtspraak hanteren voor een first offender als uitgangspunt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 3 weken bij diefstal uit een auto. Bij woninginbraak, wanneer schade en buit beperkt zijn, wordt veelal 10 weken gevangenisstraf aangenomen. De uiteindelijke straf kan stijgen afhankelijk van de omvang van de schade, de modus operandi en eventuele eerdere veroordelingen.

Wanneer bij diefstal geweld wordt ingezet om het feit voor te bereiden, de uitvoering te vergemakkelijken of de vlucht mogelijk te maken, is sprake van het misdrijf van artikel 312 Wetboek van Strafrecht. Bij toegepast of aangekondigd fors geweld kan de rechter bij veroordeling hoge vrijheidsstraffen opleggen, in sommige gevallen tot meerdere jaren. Onder geweld vallen o.a. slaan, trekken, duwen, gebruik van een gevaarlijk voorwerp, uitschakelen met gas of spray, en de dreiging met gewelddadig optreden. Kortstondige kracht volstaat; letsel is niet vereist. Handelingen na de wegname die zijn gericht op het behouden van de buit of het ontkomen kwalificeren eveneens als geweld. Bij straftoemeting tellen o.a. mee het aantal daders, tijd en plaats, gevaar voor personen, weerloosheid van het slachtoffer, omvang van de schade en recidive; zwaarder bij gebruik van vuurwapen of voorbedachten rade.